Giresun’da Yeniden Refah Partisi
Siyasette var olmanın ilk şartı görünür olmaktır. Kapısı kapalı, ışığı sönük, sesi çıkmayan bir il teşkilatı; ne halk nezdinde ne de siyasi zeminde karşılık bulur. Giresun’da Yeniden Refah Partisi’nin geldiği nokta tam olarak budur.
Uzun süredir fiilen kapalı olduğu iddia edilen Yeniden Refah Partisi Giresun İl Binası, şehirde “Bu parti Giresun’da gerçekten var mı?” sorusunu yüksek sesle sordurur hâle gelmiştir. Vatandaşın derdini anlatacağı bir kapı yoksa, siyasetin sahada karşılığı da olmaz.
Bu tablonun sorumluluğu doğrudan Yeniden Refah Partisi Giresun İl Başkanı Alaattin Gidal’a aittir. İl başkanlığı; tabelayı asmak, koltuğu doldurmak ya da yalnızca resmî sıfat taşımak değildir. İl başkanlığı, şehre karşı siyasi sorumluluk demektir.
Bugün Giresun’da birçok parti, imkânları sınırlı olmasına rağmen kapısını açık tutarken, Yeniden Refah Partisi’nin il düzeyinde sessizliğe gömülmesi yalnızca bir organizasyon eksikliği değil, açık bir siyasi ihmaldir. Kapalı kapılar ardında siyaset yapılmaz; yapılsa da halkta karşılık bulmaz.
Ortada cevapsız kalan temel sorular vardır:
Vatandaş Yeniden Refah Partisi’ne nerede ulaşacaktır?
Teşkilat çalışmaları hangi mekânda, kimlerle yürütülmektedir?
Giresun’un sorunları hangi masada konuşulmaktadır?
Bu noktada gözler ister istemez Yeniden Refah Partisi Genel Merkezine çevrilmektedir. Genel Merkez, tabelası olan ama fiilen çalışmayan il teşkilatlarını görmezden gelmeye devam mı edecektir, yoksa Giresun’daki bu sessizliğe müdahale mi edecektir?
Siyasette boşluk kabul edilmez. Siz yoksanız, birileri mutlaka o alanı doldurur. Bugün Giresun’da Yeniden Refah Partisi adına oluşan tablo nettir: Kapalı kapı, sessiz teşkilat, zayıf siyaset.
Ve unutulmamalıdır:
Kapalı parti binası, kapalı siyaset demektir.
Kapalı siyaset ise halkın gündeminde yer bulamaz.
